Miss Missouri's Cupcakes

Het is alweer vrijdagmiddag en ik heb nog steeds niet verteld over vorig weekend...duidelijk tijd voor een up-date dus!

Eens even kijken... waar te beginnen? Precies een week geleden waren we druk beizig met het organiseren van Patrick’s verjaardagsfeestje, wat uiteindelijk erg geslaagd was. Na veel heen en weer ge-sms is het gelukt zo'n twintig mensen nèt op tijd in mijn appartement te krijgen voordat Patrick op de deur klopte om mij op te halen voor een zogenaamd etentje op de Loop. Toen ik de deur opendeed en hij iedereen al “Happy Birthday” zingend binnen zag staan was hij oprecht surprised en kon hij alleen maar uitbrengen: “So I guess we won't be going to the Thai restaurant then...” Nee dus! In plaats daarvan was er een 28-inch (!) pizza (foto’s in mijn fotoalbum), taart voor alle gasten en een hoop gezelligheid.


Zaterdag was Ken (mijn kleine Japanse vriend) jarig en hebben we dat gevierd door te brunchen in “The Village” (een gedeelte van de campus) met chocolate-chip pancakes (zoals Yuka zou zeggen: “It is yummy!”). Vervolgens hebben we in de bibliotheek een beetje gestudeerd en zijn we om een uur of acht naar W.I.L.D. gegaan. Ik had geen idee wie de rapper was die op dat moment optreedde en nadat Renault (een Taiwanese eerstejaars die ik nog uit Explore ken) me tot drie keer toe had verzekerd dat als ík weg wilde hij wel mee zou gaan en ik het idee kreeg dat hij vooral zélf graag weg wilde ben ik dus al na een half uur alweer vertrokken. Afgezien van de enkele studente die enthousiast op andermans tenen danste en riep: “I'm sooooo drunk!” was W.I.L.D. dus eigenlijk helemaal niet zo wild... Ach, ik kan in ieder geval zeggen dat ik er bij was.

Zondag werd ik rond vier uur opgehaald door Rachel, een dochter van vrienden van Carol en haar man, en zijn we richting barbeque gereden. Rachel zit in haar eerstejaar in de lawschool hier en had een vriendin meegenomen, en verder waren er naast wat (volwassen) vrienden van Carol en John nog vijf andere WashU studenten, waaronder Allison, een senior (vierdejaars) waar ik vervolgens de hele avond mee heb gepraat. Allison bleek ook antropologie te studeren en schrijft momenteel haar “thesis” bij professor Stoner, de docent voor mijn Anthropolgy & Public Health course. Toen we bij vertrek nog allemaal wat van het overgebleven eten meekregen van John heb ik aan Allison voorgsteled om de “mac ’n cheese” een keer samen op te eten en dat leek haar een prima plan, dus is ze dinsdag langsgekomen. Ook dat was erg gezellig en we hebben dan ook afgesproken snel weer een keer iets leuks samen te doen. Bovendien woont ze ook off-campus en niet eens zo ver van mij vandaan.
Carol (die overigens een ex Miss Missouri blijkt te zijn!) vertelde tussen neus en lippen door ook nog even dat ze grenzend aan het huis nog vijf acres (als in: twee hectare...) land hebben, inclusief een eigen hert. Helaas lieten Becca (het hert) en haar babies zich de hele avond niet zien... ach, misschien volgende keer (Carol heeft me nu al uitgenodigd voor één of ander groots Thanksgiving diner). Behalve de reusachtige tuin is ook het huis van Carol en John al enrom, en binnen ziet het er precies zo uit als in dure interieur-tijdschirften, met alles in dezelfde stijl en veel decoratieve prullaria. Helaas heb ik weinig van het huis gezien want er werd uiteraard buiten, in de tuin (bij “the poolhouse”) gebarbequed. John had allerlei soorten vlees klaargemaakt, maar na de kipfilet zat ik al zo vol dat ik het daarbij gelaten heb. Verder was er pasta, een salade met heeele kleine tomaatjes (nog kleiner dan onze kerst-omaatjes), cous-cous en als toetje waren er de cupcakes (muffins) van The Cupcakery waar ik me al de hele week op had verheugd. De cakejes zelf (vanille en chocola) waren niet erg bijzonder, maar het dikke buttercream glazuur in verschillende smaken des te meer: Mint, peanutbutter (ja, die obesessie met pindakaas hier begrijp ik ook niet helemaal), kokos... er waren zelfs cupcakes met een mini-oreo (errug schattig!) bovenop. (Bij gebrek aan foto's van de werkelijke cupcakes maar een plaatje van Google...)


Hoogtepunt van de avond was misschien wel toen de Chancellor (zeg maar de opperbaas van de universiteit) en zijn vrouw (die een paar jaar geleden het HomePlate programma heeft opgezet) nog even langskwamen. Na een hapje, drankje en veel begrijpend geknik zijn ze vrij snel weer vertrokken, maar het was erg leuk om de Chancellor (die naar het schijnt de uitvinder van glow-in-the-dark is en een echte bowlingbaan in zijn huis heeft...) een keer “in het echt” te zien...

Al met al is het weekend voorbij gevlogen en heb ik het de rest van de week iets rustiger aan gedaan. Woensdag was de tweede meeting van CAS, de Culinary Arts Society en dit keer was het thema Hawaii. Ik heb meegeholpen aan het “Hawaiian Pineapple Banana Bread” maar helaas duurde het letterlijk uren voordat dat klaar was en hebben we ons in de tussentijd moeten vermaken met het Foodnetwork (een hele tv-zender met alleen maar foodshows) en het andere eten (een kip-rijst schotel en gecarameliseerde sweet potatoes met kokos). Helemaal ontspannen ben ik eenmaal thuis tevreden en met een rond buikje in slaap gevallen...

En terwijl anderen hier druk bezig zijn een tripje naar Chicago te plannen (en ik als een echte expert advies geef over hostels en leuke dingen om te bekijken) heb ik zelf afgelopen week een ticket naar LA (en dus: naar Leanthe!) geboekt. Vrijdag de 19e vlieg ik ´s morgens heen en maandagmiddag de 22e alweer terug. Alhoewel het jammer is dat ik niet langer kan blijven om meer van Californië te zien heb ik er heel veel zin in en ben ik erg benieuwd naar de UCLA campus (waar ik van Leanthe inmiddels al veel spannende verhalen over heb gehoord). Verder zijn we van plan het Getty museum te bezoeken en flink te shoppen in Santa Monica. Voor het zover is heb ik wel eerst volgende week nog twee midterm examens, dus ik vrees dat er dit weekend vooral gestudeerd moet worden, alhoewel ik vanavond wel met Chris, zijn suite-mates en wat andere exchange studenten naar een Indiaas restaurant ga en er voor morgen weer een gezellig dagje uit met mijn host-family gepland staat. We blijven dit keer iets dichter in de buurt van St. Louis, want Ken is van plan me twee dingen langs de Mississippi te laten zien (iets met Lewis en Clark). Ook beloofde hij al mooie foto-momenten en een lunch bij The Finn Inn, een visrestaurant (het is me inmiddels duidelijk geworden dat dit, volgens de Lembke's, de twee belangrijkste ingrediënten voor een geslaagd dagje uit zijn...).

Dan nog dit: Zoals verschillende lezers van mijn blog al was opgevallen: Het gaat hier vaak over eten... Ja. Dat is waarschijnlijk vooral te verklaren door dat 1) eten hier prominent aanwezig is. Altijd en overal, en 2)Ik stiekem ook wel erg van eten hou... Maar, ter verdediging (of misschien vooral om mezelf gerust te stellen?): Ik hou er volgens mij wel een actieve levenstijl op na, met veel heen en weer geloop op campus en tussen campus en mijn appartement. Bovendien is ook niet ál het eten ongezond. Alhoewel suikers en vetten hier soms oververtegenwoordigd lijken is er zeker op de campus ook genoeg gezond voedsel te krijgen. En zoals Michelle ook al in haar blog suggereerde: Soms is het hier “eten of gegeten worden”, en tja... dan lijkt 'eten' mij toch nog altijd het betere alternatief...!

Tot slot moet ik natuurlijk ook nog even van de gelegenheid gebruik maken om mijn broer te feliciteren met zijn toelating tot het Pre-University College in leiden! Yay! Nu maar hopen dat ´ie daarmee af en toe ook nog een beetje tijd voor zijn zusje heeft...