Happy Thanksgiving !!!

Happy Thanksgiving iedereen ! Terwijl bij jullie Sinterklaas alweer over de daken huppelt is het hier vooral kalkoen en pumpkin-pie wat de klok slaat... Mijn host-family belde net met de mededeling dat ze ietsje achter lopen op schema en dat ik daarom niet (zoals afgesproken) om 10:00 maar om 11:55 (waarom niet gewoon twaalf uur is ook mij een raadsel...) word opgehaald. Ook goed. Dat geeft me mooi even de tijd om een klein up-dateje te schrijven, want mijn tijd hier begint schaars te worden en daardoor schiet mijn blog er soms even bij in... Zo zit ik immers nog buiten met een grote zonnebril (de zonnebril die ik helaas in LA ben kwijtgeraakt) en zo zit ik binnen met kopjes thee te proberen de verkoudheid op afstand te houden (het lukt aardig) terwijl buiten de regen tegen de ramen tikt. Want ook hier is het nu toch echt herfst...


Met nog maar vijf weken te gaan tot ik weer op Nederlandse bodem sta begin ik pas goed te beseffen hoe mijn tijd hier voorbij vliegt. Vijf weken klinkt redelijk lang, maar eigenlijk zijn het nog maar drie weekjes college, dan een een paar final exams en tot slot nog tien daagjes vakantie. Gelukkig heb ik - na mama een aantal keer de aardige dames van het reisbureau te laten bezoeken (dankjewel!) en zelf met United Airlines te bellen - het voor elkaar weten te krijgen mijn ticket van St. Louis naar New York naar een vroegere datum om te zetten, zodat ik nu de 20e al op Newark vliegveld aankom. Vanaf daar ga ik dan eerst naar Monroe, Connecticut om kertsmis te vieren met Lieselot en haar familie (haar Belgische moeder maakt zelf bonbons, dus volgens mij kom ik die zes dagen prima door!) voordat ik de 26e weer terug naar New York afreis om daar mijn laatste paar dagen in de VS samen met papa, mama en Joris door te brengen!

Hoog tijd dus om die drie weken die ik nog in St. Louis heb eens goed te gaan besteden en high-speed te genieten (niet dat ik niet al deed natuurlijk). In het kader daarvan heb ik daarom maar afgelopen zondag samen met Chuan-Wen (een mede- exchange studente), Wenlin (een meisje uit mijn gebouw) en Sophie (een vriendin van Wenlin) ergens in de stad gebruncht. Ik had namelijk iets gelezen over een schattig Italiaans tentje, ideaal voor brunch of lunch en maar één halte met de metro vanaf campus. Maar toen we daarmee wel meteen in een heel ander gedeelte van de stad waren, de snelweg per brug moesten oversteken en door wat verlaten straten liepen begon iedereen zich af te vragen of ik zeker wist dat het daar was. Gelukkig bleek dat wel zo te zijn en La Dolce Vita was de reis helemaal waard. Sophie vond het zelfs de beste brunch die ze ooit in de VS had gehad! Mijn verse sapje en scrambled eggs met bacon en gruyere waren inderdaad ook niet slecht, en gelukkig waren het geen al te grote porties.

Na dinsdagochtend nog een midterm examen gemaakt te hebben heb ik nu dus ivm met Thanksgivng een paar dagen vrij. Omdat bijna alle studenten deze (f)ee(s)tdag thuis met familie vieren is de campus inmiddels compleet verlaten en ik was dan ook erg blij om dinsdagavond opeens een smsje te krijgen van wat andere “thuisblijvers” met de vraag of ik zin had mee te gaan naar Wasabi, een japans restuarant niet ver van campus. Samen uit eten gaan klonk als een veel beter idee dan ergens zielig in mijn eentje wat te gaan halen en mijn "Bento" (een Japans lunchboxje vol lekkere hapjes; sushi, tempura, garnalen, rijst) en ijs(groene)thee waren zeker een goed begin van de break!


Gisteren heb ik vooral uitgeslapen en lekker niks gedaan, en vandaag is het dus Thanksgiving! Ik ben benieuwd wat me straks te wachten staat daar in het lichtblauwe huisje op de Fox Meadow Lane in Arnold... Toen ze me gisteren belden vertelde Ken al trots over de 16 pounds (ruim 7 kilo) wegende turkey, de cranberry saus die al gemaakt was en Alayna die bezig was aan twee (?!) pumpkin-pies...

Wordt vervolgd dus!